El Bujeo

De locatie telt in totaal een veertigtal routes, van korte, makkelijke lijnen tot overhangende kunstmatige passages, met daartussen enkele boulders. De naar het binnenland gekeerde hoofdsector is zeer veeleisend: alle routes zijn er opnieuw uitgerust met chemische ankers. De naar de zee gerichte sector is technisch minder interessant en blijft een zone voor beginners. De rots is een zandsteen van middelmatige kwaliteit, bezaaid met kleine paddenstoelvormige uitsteeksels en onderbroken door platen: zeer frictiegericht, technisch klimmen, het tegendeel van de atletische sprongbeweging.

Het is het perfecte klimgebied wanneer de levante losbarst op de kust van Tarifa en de kalkstenen spots van de sierra onbeklimbaar worden. Het publiek blijft heel lokaal, de sfeer is die van een kleine tuin die meer bekend is bij de klimmers van het Campo de Gibraltar dan bij toeristen. Net als San Bartolo en Betis ligt El Bujeo in het Parque Natural del Estrecho, dezelfde regels, dezelfde mogelijke nestbeperkingen afhankelijk van de jaarlijkse besluiten.