El Bujeo

De site telt in totaal een veertigtal routes, gaande van korte makkelijke lijnen tot overhangende kunstmatige lengtes, met daartussen enkele blokken. De hoofdsector, naar het binnenland gericht, is zeer veeleisend: alle routes zijn heruitgerust met gelijmde ankers. De naar zee gerichte sector is technisch minder interessant en blijft een beginnerszone. De rots is een zandsteen van gemiddelde kwaliteit, bezaaid met kleine paddenstoelvormige uitsteeksels en doorsneden met platen: zeer grippig, technisch klimmen, het tegenovergestelde van de atletische dyno.

Het is het perfecte gebied wanneer de levante ontploft op de kust van Tarifa en de kalksteenspots van de sierra onbevaarbaar worden. De toeloop blijft heel lokaal, de sfeer is die van een tuintje dat eerder bekend is bij de klimmers van de Campo de Gibraltar dan bij toeristen. Net als San Bartolo en Betis ligt El Bujeo in het Parque Natural del Estrecho, dezelfde regels, dezelfde mogelijke nestbeperkingen naargelang de jaarlijkse besluiten.