Duna de Bolonia

Haar vorming is een schoolvoorbeeld van eolische geomorfologie. De kustlijn van Bolonia is zuidoost/noordwest georiënteerd, en de levante stuurt er permanent een stroom fijn zand dat het strand tot achter in de inham schuurt. Daar treft het zand bijna haaks de barrière van het pijnbos, komt tot stilstand en hoopt zich op. Het resultaat is een levende duin: op de top woedt een voortdurende strijd tussen het oprukkende zand en het pijnbos dat weerstand biedt: de duin overstijgt de pijnbomen, en het overtollige zand wordt door de sterkste winden meegevoerd.

De toegang is via de westelijke parking van het strand van Bolonia. Je loopt enkele minuten door zacht zand en begint dan met blote handen aan de klim. Omhoog rijden met motor of fiets en zand meenemen zijn verboden. De zonsondergang vanaf de top is een van de emblematische schouwspelen van de streek: uitzicht recht naar het westen over de baai, over de Sierra de la Plata aan de kant van Faro Camarinal en over Marokko op de achtergrond. Het hele jaar door bruikbaar, met aandacht voor dagen met zeer sterke levante, wanneer het zand striemt.