Sierra de la Plata

De sector blijft bescheiden in omvang vergeleken met San Bartolo: weinig routes, allemaal uitgerust met gelijmde ankers. De rots is een zandsteen die op sommige plekken lijdt: zoutcorrosie tast de verankeringen aan, en de kwaliteit van de steen is ongelijk van touwgroep tot touwgroep. De beschikbare topo's beschrijven een site geschikt voor zelfstandige klimmers, in staat om zelf de staat van het aanwezige materiaal in te schatten. Het heeft geen zin hier te komen om volume te maken: je komt voor het kader, niet voor de hoeveelheid.

De echte troef van de spot is zijn ligging. De wand valt uit op de baai van Zahara, met een duizelingwekkend zicht op de zeestraat, en het klimaat laat toe bijna het hele jaar te klimmen. Aangezien de hele sierra tot het Parque Natural del Estrecho behoort, gelden dezelfde regels als in San Bartolo: geen bivak, respect voor eventuele nestbesluiten, geen wild uitrusten. Een halve klimdag kan verlengd worden met een wandeling naar de Faro Camarinal of een afdaling naar het strand van de Alemanes.