Sierra de la Plata

Het gebied blijft klein in vergelijking met San Bartolo: weinig routes, allemaal uitgerust met chemische ankers. De rots is een zandsteen die op sommige plaatsen te lijden heeft: zoutcorrosie tast de ankers aan en de kwaliteit van het gesteente is ongelijk van route tot route. De beschikbare topo's beschrijven een plek voor zelfstandige klimmers, die zelf de staat van het aanwezige materiaal kunnen beoordelen. Om volume te maken hoef je er niet te komen: je komt voor het kader, niet voor de kwantiteit.

De echte troef van de spot is de ligging. De wand valt weg naar de baai van Zahara, met een duizelingwekkend uitzicht over de zeestraat, en het klimaat maakt klimmen bijna het hele jaar mogelijk. Omdat de hele sierra tot het Parque Natural del Estrecho behoort, gelden dezelfde regels als in San Bartolo: geen bivak, respect voor eventuele sluitingen tijdens het broedseizoen, geen wild bouten. Een halve dag klimmen kan worden verlengd met een wandeling naar de Faro Camarinal of een afdaling naar het strand van de Alemanes.